Treść orzeczenia
I USK 279/23
POSTANOWIENIE
Dnia 14 maja 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania A. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Rybniku
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 14 maja 2024 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. akt III AUa 1482/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Katowicach, wyrokiem z dnia 15 grudnia 2022 r., oddalił apelację A. G. od wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 1 czerwca 2022 r., mocą którego oddalono odwołanie ubezpieczonego od decyzji organu rentowego z dnia 19 marca 2019 r. w przedmiocie odmowy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Z treści zgromadzonego materiału dowodowego (opinie biegłych lekarzy) wynikało, że odwołujący się jest zdolny do pracy.
Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył w całości skargą kasacyjną pełnomocnik odwołującego się. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że jest ona oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.), co potwierdza waga naruszeń tak prawa materialnego, jak i przepisów postępowania cywilnego. Zdaniem skarżącego, Sąd drugiej instancji powinien wyrazić jednoznaczną konkluzję odpowiadającą na pytanie, czy suma schorzeń występujących u ubezpieczonego, z uwzględnieniem ich natężenia i stopnia wzajemnego oddziaływania na siebie, powoduje u ubezpieczonego utratę zdolności do pracy. Konkluzja winna opierać się na wiadomościach specjalnych zawartych w opinii łącznej biegłych oraz opinii biegłego z zakresu medycyny pracy. Zaniechanie czynności w tym zakresie doprowadziło do niewłaściwego ustalenia stanu zdrowia ubezpieczonego i błędnego niezastosowania przepisów prawa materialnego, a w konsekwencji rzutowało bezpośrednio na odmowę przyznania mu świadczenia rentowego.