Treść orzeczenia
I USK 287/23
POSTANOWIENIE
Dnia 21 maja 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Renata Żywicka
w sprawie z odwołania małoletniego M. G. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego matkę M. G.1
przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności
w Warszawie
o ustalenie niepełnosprawności,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 21 maja 2024 r.,
skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych w Płocku
z dnia 27 stycznia 2023 r., sygn. akt VI Ua 45/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.]
UZASADNIENIE
Małoletni M. G. reprezentowany przez przedstawicielkę ustawową M. G. w odwołaniu od orzeczenia z dnia 20 listopada 2020 r. Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie wnosił o zmianę tego orzeczenia w zakresie punktu 7, na podstawie którego stwierdzono, że stan małoletniego nie daje podstaw do uznania konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2023 r., VI Ua 45/22, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Płocku oddalił apelację odwołującego się od wyroku z dnia 26 lipca 2022 r., IV U 36/21, którym Sąd Rejonowy w Płocku oddalił odwołanie od powołanego wyżej orzeczenia.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku odwołujący się zarzucił naruszenie: 1. art. 385 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. oraz art. 378 § 1 k.p.c. i art. 382 k.p.c.; 2. art. 286 k.p.c. w związku z art. 285 k.p.c.; 3. art. 328 § 2 k.p.c. w związku żart. 391 § 1 k.p.c.