Treść orzeczenia
I USK 293/23
POSTANOWIENIE
Dnia 22 października 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z odwołania L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Ostrowie Wielkopolskim
z udziałem zainteresowanej B. W.
o ustalenie ubezpieczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 października 2024 r.,
skargi kasacyjnej odwołującej się Spółki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z dnia 25 kwietnia 2023 r., sygn. akt III AUa 1478/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. nie obciąża skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego strony pozwanej.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z 25 kwietnia 2023 r. oddalił apelację L. Spółki z o.o. w K. od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z 18 października 2022 r.
Przedmiotem sporu było ustalenie czy organ rentowy zasadnie uznał, że B.W. w okresach: od 8 kwietnia 2020 r. do 30 kwietnia 2020 r., od 1 czerwca 2020 r. do 31 lipca 2020 r. i od 1 października 2020 r. do 30 września r. podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu, jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia u płatnika składek L. sp. z o.o.
Sąd Apelacyjny w pełni podzielił argumentację Sądu pierwszej instancji, wywiedzioną z utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego. W sprawie bezspornym było, że B. W. w kwestionowanym okresie była emerytką i jednocześnie pozostawała w stosunku pracy z innym płatnikiem składek, przy czym z tytułu tego zatrudnienia, w wymienionych miesiącach, nie osiągnęła minimalnego wynagrodzenia za pracę. Istota sporu sprowadza się zatem do interpretacji art. 9 ust. 2c i 4a ustawy systemowej.