Treść orzeczenia
I USK 317/26
POSTANOWIENIE
Dnia 4 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bielecki
w sprawie z odwołania T. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w Warszawie
o rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 4 lutego 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2024 r., sygn. akt III AUa 1147/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 21 sierpnia 2024 r., III AUa 1147/23, oddalił apelację odwołującego się T. P. od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z 3 lutego 2023 r., VII U 960/22, oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziału w Warszawie z 29 lipca 2022 r. odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł odwołujący się. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.), które sprowadza się do zakresu w jakim sądy mogą interpretować orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, szczególnie w sytuacji, gdy dwa lub więcej orzeczeń jest ze sobą sprzecznych lub których treść jest wzajemnie wykluczająca się. Czy moment powstania choroby, której objawy po kilkudziesięciu latach od jej wystawiana powodują, że ubezpieczony jest aktualnie niezdolny do pracy, pomimo że przez wiele lat pracował, należy utożsamiać z momentem powstania niezdolności do pracy, czy też moment, od którego należy identyfikować powstanie niezdolności do pracy jest faktyczny skutek takiej choroby, który powoduje, że ubezpieczony nie może wykonywać czynności zawodowych, które do tej pory realizował. Skarżący wskazał również na nieważność postępowania przez sądem drugiej instancji, jednak wniosku tego nie uzasadnił.