Treść orzeczenia
I USK 330/24
POSTANOWIENIE
Dnia 7 października 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Żywicka
w sprawie z odwołania M.Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Chorzowie
o wysokość emerytury,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 7 października 2025 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt III AUa 54/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od odwołującej się M.Z. na rzecz organu rentowego 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) wraz z odsetkami wynikającymi z art. 98 § 1 1 k.p.c., tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z 8 kwietnia 2024 r. oddalił apelację wniesioną przez M.Z. od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z 12 października 2021 r., oddalającego odwołanie ubezpieczonej M.Z. od decyzji organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Chorzowie z dnia 17 lutego 2020 r. przyznającej prawo do emerytury od 1 stycznia 2020 r.
Ubezpieczona wniosła do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 kwietnia 2024 roku, zaskarżając ten wyrok w całości i zarzucając:
1. naruszenie prawa materialnego a mianowicie:
1) art. 46 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ustawa emerytalna) w zw. z art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyznaniem ubezpieczonej prawa do emerytury z pomniejszeniem jej wysokości o dotychczas pobrane przez nią świadczenia, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisów winna prowadzić do przyznania ubezpieczonej prawa do emerytury z pominięciem art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej;