Treść orzeczenia
I USK 351/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 grudnia 2025 r.
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z odwołania K.M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu
o prawo do rekompensaty,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 9 grudnia 2025 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt III AUa 488/23,
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
II. zasądza od K.M. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych Oddziału w Sosnowcu kwotę 240,00 (dwieście
czterdzieści) złotych, wraz z ustawowymi odsetkami
z - art. 98 § 1 1 k.p.c. - tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
DS
UZASADNIENIE
Decyzją z 31 sierpnia 2022 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w
Sosnowcu, odmówił ubezpieczonemu K.M. prawa do rekompensaty, bowiem nie
udokumentował 15 lat pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy
w warunkach szczególnych, na dzień 31 grudnia 2008 r. Organ rentowy podkreślił
I USK 351/24
2
w uzasadnieniu stanowiska, że w celu sprawdzenia uprawnień do rekompensaty
należy przedłożyć świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Sąd Okręgowy w Sosnowcu VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych,
wyrokiem z 16 lutego 2023 r. (sygn. akt VII U 654/22), wydanym w sprawie K.M.,
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu, o prawo do
rekompensaty, oddalił odwołanie.
Na skutek apelacji ubezpieczonego, Sąd Apelacyjny w Katowicach III
Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem z 12 kwietnia 2024 r. (sygn.
akt III AUa 488/23), oddalił apelację.
Skargę kasacyjną do Sadu Najwyższego wywiódł ubezpieczony, zaskarżając
w całości wyrok Sąd Apelacyjnego w Katowicach, zarzucając rozstrzygnięciu
naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na zakres
rozstrzygnięcia, tj. art. 232 in fine k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. i art. 5 k.p.c.,