Treść orzeczenia
Sygn. akt I USK 426/21
POSTANOWIENIE
Dnia 10 maja 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Staryk
w sprawie z odwołania R. L.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R.
o ponowne ustalenie wysokości emerytury,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 10 maja 2022 r.,
skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 września 2020 r., sygn. akt III AUa […] ,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od organu rentowego na rzecz R. L. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 8 września 2020 r., sygn. akt III AUa […] , Sąd Apelacyjny w […] – w sprawie z odwołania R. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. – oddalił apelację organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. Ośrodka Zamiejscowego w R. z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt IX U […] , w którym Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną odwołaniem ubezpieczonego odmowną decyzję organu rentowego z dnia 1 września 2016 r. i zobowiązał ZUS do ponownego obliczenia wysokości emerytury R. L. na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego organ rentowy zaskarżył skargą kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.). W ocenie skarżącego oczywista zasadność skargi kasacyjnej wyraża się „w rażącym naruszeniu przepisów procedury cywilnej. Zachodzi zatem potrzeba korekty orzeczenia Sądu Apelacyjnego, opartego na domniemaniu faktycznym, przeprowadzonym w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego”.