Treść orzeczenia
I USK 498/23
POSTANOWIENIE
Dnia 4 marca 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z odwołania W. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Krakowie
o przywrócenie terminu i o wznowienie postępowania,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 marca 2025 r.,
skargi kasacyjnej odwołującej się od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 25 stycznia 2022 r., sygn. akt III AUa 2400/20,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od skarżącej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Krakowie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z ustawowymi odsetkami za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia zobowiązanej orzeczenia do dnia zapłaty.
[SOP]
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2022 r. zdecydował podjąć zawieszone postępowanie, uchylić zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2020 r. i umorzyć w tym zakresie postępowanie.
W sprawie ustalono, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Krakowie decyzją z dnia 1 kwietnia 2015 r. przyznał ubezpieczonej W. P., urodzonej w 1953 r. emeryturę w związku z osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego i ustalił jej wysokość z zastosowaniem pomniejszenia o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych już emerytur na podstawie art. 25 ust. 1b ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Ubezpieczona w dniu 15 lipca 2019 r. wystąpiła do organu rentowego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz o wznowienie postępowania w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r., P 20/16 (Dz. U. poz. 539) oraz ponowne ustalenie wysokości emerytury w oparciu o podstawę ustaloną z pominięciem zasad wynikających art. 25 ust. 1b ustawy z 17 grudnia 1998 r., czyli bez przyjętego pomniejszenia.