Treść orzeczenia
I USK 503/23
POSTANOWIENIE
Dnia 10 września 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z odwołania A. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Zabrzu
o prawo do emerytury górniczej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 września 2024 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. akt III AUa 319/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od A. J. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Zabrzu 240 (dwieście czterdzieści) złotych z odsetkami z art. 98 § 1 1 k.p.c. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach wyrokiem z 11 stycznia 2023 r. zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zabrzu z dnia 4 sierpnia 2022 r. i przyznał A. J. prawo do emerytury górniczej, poczynając od dnia 1 lipca 2022 r. Sąd pierwszej instancji ustalił, iż organ rentowy uznał za udowodnione do 11 lipca 2022 r. 22 lata 6 miesięcy i 13 dni okresów pracy górniczej określonej w art. 50c ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, natomiast nie zaliczył odwołującemu się do pracy górniczej okresu od 1 czerwca 1998 r. do 30 kwietnia 2004 r., kiedy pracował jako starszy inspektor ds. postępu technicznego pod ziemią miesięcy, w których nie wykazał, że wykonał co najmniej połowę zjazdów, ponieważ stanowisko to nie figuruje w zarządzeniu nr 9 Ministra Przemysłu i Handlu z 23 grudnia 1994 r. Ubezpieczony w tym ostatnim czasie zajmował się przygotowywaniem dokumentacji niezbędnej do prowadzenia procesu zbrojenia bądź likwidacji ścian. Jego praca w tym okresie wyglądała faktycznie w ten sposób, że zajmował się on rozpoznaniem w podziemiu kopalni obiektu przeznaczonego do zabudowy