Treść orzeczenia
I USK 506/23
POSTANOWIENIE
Dnia 10 września 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bielecki
w sprawie z odwołania D. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Rzeszowie
o prawo do renty rodzinnej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 września 2024 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 29 sierpnia 2023 r., sygn. akt III AUa 1169/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania bez obciążania skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.
Sąd Apelacyjny w Krakowie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 29 sierpnia 2023 r., III AUa 1169/22, oddalił apelację odwołującej się D.W. od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z 24 maja 2022 r., IV U 658/21, oddalającego jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Rzeszowie z 17 maja 2021 r. odmawiającej przyznania prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu.
Odwołująca z askarżyła powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną. Wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność. Wskazała, że w sprawie został dopuszczony dowód z opinii biegłego sądowego okulisty, który to uznał, iż jest ona całkowicie niezdolna do pracy od 2012 r. a jej schorzenia mają podłoże genetyczne, ale nie powodowały one w opinii biegłego całkowitej niezdolności do pracy w przedziale od 6 marca 1965 r. do 5 marca 1981 r. oraz od 6 marca 1981 r. do 31 sierpnia 1984 r. Skarżąca nie zgodziła się z dokonaną oceną opinii biegłego, która w jej ocenie była niekompletna i sprzeczna z pozostałym materiałem dowodowym. Ponadto zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie braku uznania jej całkowitej niezdolności do pracy w okresie do ukończenia nauki w szkole. W jej ocenie, skoro aktualnie jest uznawana za osobę całkowicie niezdolną do pracy z uwagi na schorzenie, którego objawy występowały już w dzieciństwie, to również