Treść orzeczenia
I USK 513/26
POSTANOWIENIE
Dnia 21 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania M. Ł.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział
w Tomaszowie Mazowieckim
o świadczenie uzupełniające i o rentę socjalną,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 21 stycznia 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Łodzi z dnia 18 marca 2025 r., sygn. akt III AUa 850/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. nie obciąża ubezpieczonego kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 18 marca 2025 r., oddalił apelację M. Ł. od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 lipca 2023 r., uzupełnionego wyrokiem z dnia 14 listopada 2023 r., mocą których zmieniono zaskarżoną decyzję z dnia 17 stycznia 2022 r. i przyznano wnioskodawcy prawo do renty socjalnej na okres od dnia 1 lutego 2022 r. do dnia 30 stycznia 2027 r. oraz prawo do świadczenia uzupełniającego na okres od dnia
1 września 2021 r. do dnia 30 stycznia 2027 r.
Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z opinii biegłych neurologa, psychiatry i psychologa i ustalił, że stopień nasilenia występujących u wnioskodawcy schorzeń czyni go osobą całkowicie niezdolną do pracy oraz niezdolną do samodzielnej egzystencji okresowo, od daty ustania poprzednich świadczeń do dnia 30 stycznia 2027 r.
Przeprowadzone przez Sąd drugiej instancji uzupełniające postępowanie dowodowe z dodatkowych opinii biegłych sądowych neurologa i psychiatry, potwierdziło trafność rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, że istniejąca u odwołującego się całkowita niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji ma charakter okresowy. Jeżeli zaś istnieje jakiekolwiek prawdopodobieństwo według wiedzy medycznej, że poprawa stanu zdrowia może nastąpić, nie ma podstaw do orzekania niezdolności do pracy na stałe.