Treść orzeczenia
Sygn. akt I USK 60/22
POSTANOWIENIE
Dnia 21 marca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Halina Kiryło
w sprawie z odwołania P. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Chorzowie
o wysokość świadczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 21 marca 2023 r.,
skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt III AUa 1424/20,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 13 października 2021 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 8 listopada 2017 r. i oddalił odwołanie P. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Chorzowie z dnia 26 sierpnia 2015 r., odmawiającej wnioskodawcy ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia ustalony z 20 lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia oraz z 10 kolejnych lat kalendarzowych 1995-2014 nie przekracza 250%, a nadto odmówił ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 oraz art. 111 tej samej ustawy, albowiem żaden ze wskaźników wysokości podstawy wymiaru nie jest wyższy od dotychczasowego, który wynosi 386,80% i został ograniczony do 250%. Jednocześnie podano, że za okres od 1 stycznia 1962 r. do 8 listopada 1962 r., od 1 stycznia 1967 r. do 31 grudnia 1968 r. oraz od 1 marca 1971 r. do 31 grudnia 1971 r. do ustalenia wskaźnika wysokości odstawy wymiaru emerytury przyjęto minimalne wynagrodzenie za pracę, gdyż za ten okres wnioskodawca nie udokumentował podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe.