Treść orzeczenia
I USK 79/25
POSTANOWIENIE
Dnia 23 lipca 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z odwołania A. J., D. S. i A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Rybniku
z udziałem zainteresowanego P. G.
o wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 lipca 2025 r.,
skargi kasacyjnej A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 12 sierpnia 2024 r., sygn. akt III AUa 183/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od skarżącego na rzecz pozwanego kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 12 sierpnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z 20 grudnia 2021 r. i oddalił odwołania A. Sp. z o.o. w J. (dalej jako Spółka) oraz A. J. i D. S. od decyzji organu rentowego z 4 września 2020 r., mocą której określono wysokość podstawy wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne i zdrowotne z tytułu umów o pracę A. J. i D. S.
Sąd Apelacyjny uznał, że spór sprowadzał się do oceny czy w świetle art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej ustawa systemowa) prace wykonywane przez ubezpieczonych na podstawie umowy o dzieło (zawarte z „B.”) były wykonywane na rzecz Spółki. Dalej Sąd uznał, że mimo prace nie były tożsame rodzajowo, to niewątpliwie Spółka – jako pracodawca – odnosiła korzyści z tej pracy. Dlatego decyzja organu rentowego była trafna, co potwierdza stanowisko Sądu Najwyższego (na przykład wyrok z 3 kwietnia 2014 r., II UK 399/13).
Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżyła skargą kasacyjną odwołująca się spółka w całości.