Treść orzeczenia
I USK 9/25
POSTANOWIENIE
Dnia 22 października 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Żywicka
w sprawie z odwołania J.M.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 października 2025 r.,
wniosku pełnomocnika ubezpieczonego z dnia 27 sierpnia 2025 r. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Agnieszki Góry-Błaszczykowskiej od orzekania
w sprawie sygn. akt I USK 9/25,
odrzuca wniosek.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z 27 sierpnia 2025 r. pełnomocnik powoda J.M. wniósł o wyłączenie Sędziego Sądu Najwyższego Agnieszki Góry - Błaszczykowskiej wyznaczonej do rozpoznania sprawy w Sądzie Najwyższym o sygn. akt I USK 9/25.
W piśmie z 27 sierpnia 2025 r. pełnomocnik powoda J.M. uzasadnia wniosek wątpliwościami dotyczącymi sposobu obsadzenia sądu oraz wpływu trybu powołania Sędziego na indywidualną ocenę sędziego w perspektywie konkretyzowanych zarzutów w skardze kasacyjnej. Wnioskodawca poddaje w wątpliwość zagwarantowanie zasady bezstronności i niezawisłości sędziowskiej przez sędzię Agnieszkę Górę - Błaszczykowską, w związku ze sposobem powołania tej sędzi z wniosku Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w składzie i trybie przewidzianym ustawą z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Ubezpieczony wskazuje na naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. W ocenie Skarżącego Sędzia Agnieszka Góra-Błaszczykowska została nienależycie obsadzona zatem nie spełnia standardów bezstronności i niezawisłości, a więc sąd z jej udziałem jest sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. (biorąc również pod uwagę m.in uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 BSA I-4110-1/20, postanowienie Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2022 r., sygn. akt II KO 43/22