Treść orzeczenia
I USKP 16/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Renata Żywicka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Robert Stefanicki
SSN Ewa Stryczyńska
w sprawie z odwołania W.S. przy udziale jego następcy prawnego D.S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Chrzanowie
o prawo do emerytury,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 18 marca 2025 r.,
skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 30 września 2022 r., sygn. akt III AUa 1010/22,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
[I.T.]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 maja 2018 r., VII U 2909/17, Sąd Okręgowy w Krakowie w sprawie z odwołania W.S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Chrzanowie z dnia 11 września 2017 r., o prawo do emerytury, zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał W.S. prawo do emerytury od dnia 25 sierpnia 2017 r. W punkcie II wyroku nie stwierdził odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Chrzanowie za opóźnienie w wypłacie świadczenia oraz zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Chrzanowie na rzecz odwołującego W.S. kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Okręgowy wskazał, że decyzją z dnia 11 września 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Chrzanowie odmówił W.S. prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U z 2016 r., poz. 887 ze zm.) w zw. z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43).
W odwołaniu od powyższej decyzji W.S. wniósł o przyznanie prawa do emerytury.