Treść orzeczenia
I UZ 17/23
POSTANOWIENIE
Dnia 4 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Romuald Dalewski
w sprawie z odwołania T. G.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 4 kwietnia 2024 r.,
zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt III AUa 1539/21,
1) oddala zażalenie,
2) nie obciąża T. G. kosztami postępowania strony przeciwnej w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 kwietnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie z 6 lipca 2021 r. i oddalił odwołanie T. G.. Przedmiotem postępowania była wysokość emerytury policyjnej oraz policyjnej renty inwalidzkiej. Skargę kasacyjną od wyroku wniósł T. G.. Pełnomocnik odwołującego został wezwany przez sąd do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zostało odebrane 8 sierpnia 2023 r., a braki w terminie nie zostały uzupełnione.
Postanowieniem z 31 sierpnia 2023 r., Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd drugiej instancji przypomniał, że n a podstawie art. 398 1 § 1 k.p.c., od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku strona może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 398 2 k.p.c. W § 1 stanowi on, że skarga kasacyjna w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.