Treść orzeczenia
I ZI 51/22
UCHWAŁA
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 lutego 2026 r.
SSN Marek Dobrowolski
Protokolant st. inspektor sądowy Mariusz Pogorzelski
przy udziale Instytutu Pamięci Narodowej Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu w Białymstoku, Rzecznika Dyscyplinarnego
Sędziów Sądów Wojskowych i pełnomocnika objętego wnioskiem sędziego, po
rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 25
lutego 2026 r. wniosku prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu w Białymstoku w przedmiocie zezwolenia na
pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Wojskowego Sądu
Garnizonowego w [...] w stanie spoczynku X. Y. za to, że:
I. w dniu 28 stycznia 1982 roku w [...], województwo [...] jako funkcjonariusz
publiczny - oficer śledczy Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w [...] , będący
funkcjonariuszem państwa komunistycznego stosującego wobec osób
pozostających w opozycji do ówczesnej władzy masowe represje, w tym poprzez
bezzasadne wykorzystanie przepisów dotyczących stanu wojennego w Polsce
zaostrzających odpowiedzialność karną, wspólnie i w porozumieniu z innymi
prokuratorami Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w [...] przekroczył swoje
uprawnienia w ten sposób, iż pełniąc obowiązki oskarżyciela publicznego na
rozprawie przed Sądem Pomorskiego Okręgu Wojskowego w [...]1 , orzekającym na
sesji wyjazdowej w [...] w sprawie o sygn. [...] przeciwko T. K., po uprzednim
sporządzeniu zatwierdzonego przez prokuratora wojskowego aktu oskarżenia
przeciwko T. K. i J. L. w śledztwie o sygnaturze akt […] Wojskowej Prokuratury
Garnizonowej w [...] , działając w zamiarze uzyskania skazania na karę pozbawienia
wolności, nakłaniał członków składu orzekającego tegoż Sądu do bezprawnego
pozbawienia wolności T. K. , wnioskując o uznanie T. K. za winnego popełnienia
zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i wymierzenie mu kary 3 lat pozbawienia
I ZI 51/22
2
wolności i pozbawienia praw publicznych na okres 2 lat, podczas gdy zgromadzony
w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia, że T. K. swoim