Treść orzeczenia
I ZW 1/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 stycznia 2024 r.
Prezes SN Wiesław Kozielewicz
na posiedzeniu w dniu 9 stycznia 2024 r., w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, w
związku z wnioskiem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów
Powszechnych z dnia 1 grudnia 2023 r., […], który wpłynął do Sądu Najwyższego w
dniu 8 stycznia 2024 r., o wyznaczenie sądu dyscyplinarnego do rozpoznania w
pierwszej instancji sprawy X.Y. - sędziego Sądu Okręgowego w K .
postanowił:
na podstawie art. 110 § 3 zdanie drugie ustawy z dnia 27 lipca
2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych – dalej powoływana
jako u.s.p., wyznaczyć Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w
[ … ]. jako właściwy miejscowo do rozpoznania w pierwszej instancji
sprawy dyscyplinarnej X.Y. - sędziego Sądu Okręgowe go w K.
UZASADNIENIE
Unormowanie art. 110 § 3 u.s.p., przewidywało, że w sprawach dyscyplinarnych
sędziów sądów powszechnych, wymienionych w art. 110 § 1 pkt 1 lit. a u.s.p.,
właściwy sąd dyscyplinarny wyznaczał, na wniosek rzecznika dyscyplinarnego,
Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinar nej.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dalej powoływany jako TSUE, w
wyroku z dnia 15 lipca 2021 r. w sprawie C 791/19, uznał że przepisy art. 110 § 3
u.s.p. i art. 114 § 7 u.s.p., w zakresie w jakim powierzają Prezesowi Sądu
Najwyższego kierującemu pracą Izby Dyscyplinarnej, prawo do dyskrecjonalnego
wyznaczenia sądu dyscyplinarnego właściwego miejscowo do prowadzenia
postępowań przeciwko sędziom sądów powszechnych nie spełniają wymogu
I ZW 1/24
2
wynikającego z art. 19 ust.1 akapit drugi TUE, zgodnie z którym sprawy te powinny
być rozpoznawane przez sąd ,,ustanowiony na mocy ustawy.”
Przepisy, o których mowa w powołanym wyroku TSUE, zostały zmienione art.
4 ust. 5 lit. d i ust. 10 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie