Treść orzeczenia
Sygn. akt I ZW 3/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
Dnia 18 lipca 2022 r.
na posiedzeniu w dniu 18 lipca 2022 r., w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej,
w kwestii wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w
O. z dnia 29 czerwca 2022 r., K - […], który wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 7
lipca 2022 r., o wyznaczenie sądu dyscyplinarnego właściwego do rozpoznania
sprawy dyscyplinarnej A. Ł . – sędziego Sądu Rejonowego w B .
postanowił:
wniosek pozostawić bez rozpoznania
UZASADNIENIE
Prawo do sądu, ujęte w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, jest jednym z
fundamentalnych założeń demokratycznego państwa prawnego (por. wyrok
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 marca 2002 r., sygn. akt P 9/01, OTK -A 2002.
nr 2, poz. 14). Jest też ono gwarantowane w art. 6 ust. 1 ratyfikowanej przez Polskę
Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, jak i
w art. 47 Karty Podstawowych Praw Unii Europejskiej. Według orzecznictwa
Europejskiego Trybunalu Praw Człowieka za sąd można uznać tylko taki organ
rozstrzygający, który: a) jest władny do samodzielnego podejmowania wiążących
rozstrzygnięć, b) został ustanowiony przez ustawę, c) dziala w sposób
zapewniający niezawsłość i bezstronność (por. L. Garlicki, Pojęcie i cechy ,,sądu”
w świetle orzecznictwa Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, w: A. Smyt (red.),
Trzecia władza. Sądy i trybunały w Polsce, Gdańsk 2008, s. 143).
Konstytucja RP do sądów zalicza: Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy
administracyjne i sądy wojskowe (por. art. 175 ust. 1). Pamiętać też trzeba, że
2
Konstytucja RP (art. 177) ustanawia domniemanie kom petencji sądów
powszechnych, gdyż ich właściwość może podlegać ograniczeniu tylko na
podstawie wyraźnego przepisu ustawy (por. A. Wasilewski, Władza sądownicza
w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Państwo i Prawo 1998, nr 7, s. 13).
Powyższe nie oznacza jednak, iż Konstytucja RP bezwzględnie zakazuje