Treść orzeczenia
I ZW 7/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
Dnia 9 lipca 2024 r.
na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2024 r., w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej,
w kwestii wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym
w T. z dnia 3 lipca 2024 r., SD – 1/24, który wpłynął do Sądu Najwyższego
w dniu 9 lipca 2024 r., o wyznaczenie sądu dyscyplinarnego właściwego do
rozpoznania sprawy dyscyplinarnej T. Ł . – sędziego Sądu Rejonowego w T .
postanowił: wniosek pozostawić bez rozpoznania
UZASADNIENIE
Unormowanie art. 110 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju
sądów powszechnych – dalej powoływana jako u.s.p., przewidywało, że
w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów powszechnych, wymienionych w art.
110 § 1 pkt 1 lit. a u.s.p., właściwy sąd dyscyplinarny wyznaczał, na wniosek
rzecznika dyscyplinarnego, Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby
Dyscyplinarnej.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dalej powoływany jako TSUE,
w wyroku z dnia 15 lipca 2021 r. w sprawie C 791/19, uznał że przepisy art. 110 § 3
u.s.p. i art. 114 § 7 u.s.p., w zakresie w jakim powierzają Prezesowi Sądu
Najwyższego kierującemu pracą Izby Dyscyplinarnej, prawo do dyskrecjonalnego