Treść orzeczenia
II CNPP 44/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
14 listopada 2024 r.
SSN Mariusz Łodko (przewodniczący)
SSN Adam Doliwa (sprawozdawca)
SSN Dariusz Pawłyszcze
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 listopada 2024 r. w Warszawie
skargi Miasta B.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Bydgoszczy
z 19 marca 2020 r., II Ca 755/19,
wydanego w sprawie z powództwa P . spółki akcyjnej w W.
przeciwko Miastu B.
o zapłatę,
oddala skargę.
[D.R.] Adam Doliwa
Mariusz Łodko
Dariusz Pawłyszcze
UZASADNIENIE
P. spółka akcyjna w W . (dalej: „P . ”) wniosła o zasądzenie od miasta B . 5
693,09 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 27 lutego 2014 r. do dnia zapłaty tytułem
II CNPP 44/22
2
należnego jej odszkodowania na podstawie art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca
2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie
Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 725, dalej: „u.o.p.l.”) oraz o
zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu .
Wyrokiem z 28 maja 2019 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy uwzględnił
powództwo (pkt 1), rozstrzygnął o kosztach procesu (pkt 2) i o kosztach sądowych
(pkt 3).
Wyrokiem z 19 marca 2020 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, po rozpoznaniu
apelacji pozwanej, oddalił apelację (pkt I) oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania
odwoławczego (pkt II).
Sąd Okręgowy podzielił i przyjął za własne ustalenia faktyczne poczynione
przez Sąd Rejonowy, zgodnie z którymi pozwana, tj. miasto B. jako jednostka
samorządu terytorialnego (gmina), mimo obowiązku dostarczenia osobom
eksmitowanym lokalu socjalnego, wynikającego z prawomocnego wyroku Sądu
Rejonowego w Bydgoszczy z 5 listopada 1998 r., takiego lokalu uprawnionym nie
dostarczyła. Nadto w okresie objętym powództwem lokatorzy nadal zajmowali bez
tytułu prawnego mieszkanie będące własnością powódki i nie ponosili opłat, czego