Treść orzeczenia
II CSKP 1132/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
20 września 2024 r.
Prezes SN Joanna Misztal- Konecka (przewodniczący)
SSN Adam Doliwa
SSN Mariusz Załucki (sprawozdawca)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 września 2024 r. w Warszawie
skargi kasacyjnej K. L.
od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 15 marca 2023 r., I ACz 349/22,
w sprawie z wniosku K. L.
z udziałem M. L.
przy udziale Rzecznika Praw Dziecka i Prokuratora Okręgowego w Koszalinie
o ustalenie, że orzeczenia nie podlegają uznaniu,
uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje do
ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie,
pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania kasacyjnego.
Adam Doliwa
[SOP]
Joanna Misztal-Konecka
Mariusz Załucki
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 21 października 2022 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie
stwierdził, że orzeczenie Sądu Okręgowego Limburgii z siedzibą w Maastricht
(Niderlandy), wydane 25 sierpnia 2020 r., dotyczące głównego miejsca pobytu
małoletnich dzieci M . L. oraz I. L. , kontaktów i sprawowania opieki nad tymi
II CSKP 1132/23
2
dziećmi, a także orzeczenie Sądu Apelacyjnego w s’Hertogenbosch (Niderlandy)
wydane 25 marca 2021 r. utrzymujące powyższe postanowienie Sądu Okręgowego
Limburgii, nie podlegają uznaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Sąd ustalił, że wnioskodawczyni K . L. i uczestnik M. L.1 (obywatel
Niderlandów) poznali się w Polsce w 2012 r. Początkowo pozostawali
w nieformalnym związku, mieszkając okresowo w Polsce i w Niderlandach.
W 2017 r. wzięli ślub w Niderlandach, gdzie utrzymywali się z działalności
gospodarczej uczestnika postępowania. W 2013 roku w M . urodziła się córka stron
a w 2016 r., również tam, urodził się ich syn.
W 2014 r., gdy para mieszkała w P . , uczestnik, będąc pod wpływem
alkoholu, w obecności kilkumiesięcznej córki, pobił wnioskodawczynię, powodując
u niej liczne obrażenia. Z powodu tego incydentu został oskarżony o czyny z art.