Treść orzeczenia
II CSKP 1205/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
9 maja 2024 r.
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
SSN Monika Koba
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 9 maja 2024 r. w Warszawie
skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Psie
Pole we Wrocławiu
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 27 maja 2021 r., I ACa 1420/20,
w sprawie z powództwa K. S.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Rejonowej dla Wrocławia Psie Pole
we Wrocławiu
o odszkodowanie i zadośćuczynienie,
1) oddala skargę kasacyjną;
2) pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
kasacyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
Monika Koba
Dariusz Dończyk
Marta Romańska
II CSKP 1205/22
2
Powódka K.S. wniosła przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa -
Prokuraturze Rejonowej dla Wrocławia - Psie Pole we Wrocławiu pozew o
zasądzenie kwoty 200 000 zł tytułem odszkodowania za szkodę w postaci utraconych
korzyści zarobkowych oraz kwoty 400 000 zł tytułem zadość uczynienia za krzywdy
doznane na skutek działań pozwanego z odsetkami ustawowymi od
28 marca 2014 r.
Powódka podniosła m.in., że w wyniku nierzetelnych i obarczonych licznymi
nieprawidłowościami działań Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia - Psiego Pola
przez 6 lat pozostawała w stanie oskarżenia/podejrzenia, co skutkowało w jej
przypadku trwającą do dzisiaj „zawodową śmiercią” i bankructwem. Uzasadniając
żądanie zasądzenia kwoty 400 000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę powódka
wskazała, że została nieodwracalnie napiętnowana jako sprawca śmierci swojej
pacjentki i nikogo obecnie nie interesuje, że w rzeczywistości było inaczej. Podniosła,
że zostały naruszone jej dobra osobiste w postaci zdrowia, nazwiska, dobrego
imienia, wizerunku, reputacji, pozycji zawodowej, zaufania pacjentów do lekarza.
Żądanie zasądzenia kwoty 200 000 zł odszkodowania obejmuje zarówno doznaną
szkodę rzeczywistą, jak i utracone korzyści zarobkowe.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Z ostrożności procesowej pozwany
podniósł zarzut przedawnienia dochodzonych roszczeń, wskazując że najpóźniej