Treść orzeczenia
II CSKP 496/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
3 kwietnia 2023 r.
SSN Karol Weitz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Bohdan Bieniek
SSN Maciej Pacuda
na posiedzeniu niejawnym 3 kwietnia 2023 r. w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej T. B.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu
z 9 września 2019 r., II Ca 459/19,
w sprawie z wniosku C. B.
z udziałem T. B. i D. B.
o podział majątku wspólnego i dział spadku,
I. Na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości Unii
Europejskiej z następującym pytaniem:
1. Czy w sytuacji, w której przepis prawa krajowego
przewiduje, że sędzia sądu krajowego ostatniej instancji (sędzia
Sądu Najwyższeg o) na mocy dyskrecjonalnej decyzji Prezesa
kierującego tym sądem (Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego)
może bez swojej zgody zostać wyznaczony do orzekania na
określony czas w roku z jednej Izby tego sądu, w której zgodnie
ze swoim przygotowaniem i kompetencjami zwykle orzeka, do
innej Izby tego sądu właściwej do rozpoznawania innego rodzaju
spraw niż te, którymi sędzia ten dotychczas się zajmował, przepis
art. 19 ust. 1 drugi akapit TUE w związku z art. 47 KPP należy
interpretować w ten sposób, że wymaga on, aby sędziemu
wyznaczonemu do orzekania celem ochrony jego niezawisłości
II CSKP 496/22
2
i niezależności przysługiwał od tej decyzji skuteczny środek
prawny do niezawisłego i bezstronnego sądu w postępowaniu
spełniającym wymagania wynikające z art. 47 i 48 KPP?
2. ora z w ten sposób, że nie jest sądem niezawisłym,
bezstronnym, ustanowionym uprzednio na mocy ustawy
i zapewniającym jednostkom skuteczną ochronę prawną
w dziedzinach objętych prawem Unii Europejskiej, sąd ostatniej
instancji państwa członkowskiego (Sąd Najwyższy), w którego
kolegialnym trzyosobowym składzie zasiadają sędziowie,
z których dwaj są sędziami, którzy bez swej zgody zostali
wyznaczeni do orzekania przez Prezesa kierującego tym Sądem