Treść orzeczenia
II KK 116/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 13 kwietnia 2023 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2023r.
sprawy M. S.
skazanego za czyn z art. 197§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. i
art. 207§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu
z dnia 20 września 2022r., sygn. akt II K a 537/22,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Krasnymstawie
z dnia 18 maja 2022r., sygn. akt II K 634/21
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
po stępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu
oczywistym.
W pierwszym zarzucie kasacji skarżący wskazał na wystąpienie w sprawie
bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 10 k.p.k., mającej swoje
źródło w rażącym naruszeniu prawa skazanego do obrony, polegającym na braku
kontaktu ze skazanym z uwagi na jego pobyt w pełnej izolacji przez okres 7
miesięcy na oddziale zakaźnym w ZK w P. , co stanowiło przeszkodę do
II KK 116/23
2
wykonywania czynności obrońcy. W uzasadnieniu kasacji obrona podniosła, że we
wskazanym okresie nie było możliwości nawiązania ze skazanym bezpośredniego
kontaktu, a obrona prowadzona w takich warunkach – mając na uwadze
ograniczone możliwości intelektualne skazanego i stres temu towarzyszący – nie
była możliwa.
Rozpoznając powyższy zarzut na wstępie przypomnieć należy, że
bezwzględna przesłanka odwoławcza z art. 439§1 pkt 10 k.p.k., skutkująca
koniecznością wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym, zachodzi wówczas,
gdy oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach