Treść orzeczenia
II KK 184/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
Dnia 15 lipca 2025 r.
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025r.
sprawy Ł . Ł .
skazanego za czyn z art. 244 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k.
z powodu kasacji obrońcy skazanego
wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 4 grudnia 2024r., sygn.
akt V Ka 1058/24, zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w Chełmie z
dnia 9 września 2024r., sygn. akt VII K 531/23
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w niniejszej sprawie jest bezzasadna w stopniu
oczywistym.
Przed przystąpieniem do omówienia poszczególnych zarzutów kasacji
należy zwrócić uwagę na nieprawidłowe skonstruowanie zarzutów z pkt I tego
nadzwyczajnego środka odwoławczego. Każdorazowo bowiem jego autor powołuje
się na rzekome naruszenie przez Sąd Odwoławczy przepisu art. 438 k.p.k., w
którym sformułowano względne przyczyny odwoławcze w postępowaniu
II KK 184/25
2
instancyjnym. Tymczasem podstawę zarzutów kasacyjnych winien stanowić przede
wszystkim art. 433 k.p.k., a za nim wykazanie, że Sąd II instancji, dokonując
kontroli odwoławczej, nie rozpoznał sprawy w należyty sposób, tj. naruszył
wyznaczone w tym przepisie granice jej rozpoznania.
Na rzeczywiste intencje skarżącego w tej przestrzeni nie wskazuje też
jednoznacznie uzasadnienie kasacji, w którym obrona podjęła polemikę z
dokonanymi w sprawie ocenami i ustaleniami faktycznymi, nie wykazując
jednocześnie konkretnych uchybień po stronie Sądu Odwoławczego i ograniczając
się do stwierdzeń, że oba sądy orzekające w sprawie nie dostrzegły pewnych
okoliczności, czy też niezasadnie dokonały pewnych stwierdzeń.
Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że lektura motywów