Treść orzeczenia
II KK 436/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 29 października 2024 r.
Prezes SN Wiesław Kozielewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 października 2024 r.,
sprawy S.G.
skazanego z art. 209 § 1a k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 22 marca 2024 r., sygn. akt VI Ka 990/22
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 13 czerwca 2022 r., sygn. akt II K 206/20
I. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P .G. –
Kancelaria Adwokacka w W. , obrońcy z urzędu skazanego S .G.,
kwotę 885 zł i 60 gr (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i
sześćdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za
sporządzenie i wniesienie kasacji;
III. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża
skazanego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Legionowie wy rokiem z dnia 13 czerwca 2022r. sygn. akt II
K 206/20, uznał S .G. za winnego popełnienia czynu z art. 209 § 1a k.k. i za na
mocy tego przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z
obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społecznej
w wymiarze 20 godzin w miesiącu, oraz na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art.
II KK 436/24
2
72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązał go do bieżącego łożenia alimentów na rzecz dzieci:
B., W. i K. G. w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności.
W apelacji od tego wyroku S.G. , zarzucił obrazę przepisów postępowania,
która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 4 k.p.k., 7 k.p.k. oraz 410 k.p.k., a
także obrazę prawa materialnego, art. 209 § la k.k., poprzez przypisanie mu czynu
zabronionego przy braku zamiaru popełnienia czynu zabronionego i obiektywnej
niemożności spełnienia zobowiązania i wniósł o zmianę wyroku poprzez
uniewinnienie.