Treść orzeczenia
II KK 48/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
Dnia 5 marca 2025 r.
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025r.
sprawy O.W.
skazanego za przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w
zb. z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11§2 k.k. i art.
12§1 k.k.
z powodu kasacji obrońcy skazanego
wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2024r.,
sygn. akt IX Ka 519/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w
Piasecznie z dnia 7 lutego 2024r., sygn. akt II K 1357/23
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M .G. – Kancelaria
Adwokacka w W. – kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć
złotych i 60/100), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za
sporządzenie i wniesienie kasacji dla obrońcy wyznaczonego z
urzędu,
3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
II KK 48/25
2
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu
oczywistym.
Pierwsze dwa zarzuty kasacji nie mogły doprowadzić do zamierzonych
skutków, bowiem Sąd Odwoławczy nie mógł swoim postępowaniem naruszyć ani
przepisów prawa materialnego ani przepisów proceduralnych w postaci art. 200§2
pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 193§1 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. Zauważyć bowiem wypada,
że orzeczenie Sądu Okręgowego ograniczyło się do utrzymania w mocy wyroku
Sądu I instancji, a co za tym idzie, Sąd ten bezpośrednio nie stosował prawa
materialnego, nie czynił samodzielnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału
dowodowego ani też własnych ustaleń faktycznych. Uchybienia takie mogły w tej
sytuacji zostać zarzucone jedynie Sądowi I instancji - co zresztą, co do stosowania
prawa materialnego – uczyniono.
Postawienie w trzecim punkcie nadzwyczajnego środka zaskarżenia zarzutu