Treść orzeczenia
II KK 484/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 grudnia 2024 r.
SSN Piotr Mirek (przewodniczący)
SSN Paweł Wiliński
SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)
w sprawie P.K. i R.K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 grudnia 2024 r.
kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanych
na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt II KK
410/22 o pozostawieniu kasacji obrońców bez rozpoznania
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 536 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 i 2 k.p.k.
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do
ponownego rozpoznania Izbie Karnej Sądu Najwyższego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II
KK 410/22) pozostawiono kasacje obrońców skazanych P .K. oraz R.K. wniesione
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2021 r. (sygn. IX
Ka 648/20), częściowo zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy -
Mokotowa w Warszawie z 20 stycznia 2020 r. (sygn. III K 1843/07) - bez
rozpoznania. Uzasadniając tę formę rozstrzygnięcia podniesiono, że samo
wskazanie w kasacji, że doszło do uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., lub
bezpodstawne uznanie za takie uchybienie sytuacji, która jednoznacznie nie
II KK 484/24
2
stanowi naruszenia prawa określonego w tym przepisie, nie stanowi wystarczającej
podstawy do jej merytorycznego rozpoznania. Takie wskazanie nie czyni kasacji
dopuszczalną, ponieważ podlega ona ograniczeniom przewidzianym w art. 523 i art.
519 k.p.k. W odniesieniu do pozostałych zarzutów zwartych w kasacjach Sąd
Najwyższy podkreślił, że w sytuacji, gdy sąd odwoławczy wywiązał się w sposób
oczywisty z funkcji kontrolnej, konstrukcja nadzwyczajnego środka zaskarżenia,
polegająca na próbie zainicjowania ponownej kontroli instancyjnej, pozostaje w
sprzeczności z ustawowymi rygorami określonymi w art. 519 i 523 § 1 k.p.k., co
wyklucza jej skuteczność. Rygoryzm formalnych wymogów dotyczących konstrukcji