Treść orzeczenia
Sygn. akt II KK 522/21
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 29 listopada 2021 r.
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2021 r.
sprawy E. D. i W. M.
o odszkodowanie i zadośćuczynienie
z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawczyń
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 stycznia 2021 r.,
sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P .
z dnia 19 sierpnia 2020 r., sygn. akt II Ko (…)
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb
Państwa.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu wnioskodawczyń jest bezzasadna i to w stopniu
oczywistym.
Sformułowano w niej zarzut rażącego naruszeni a prawa karnego materialnego mogące go
mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o
uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz
niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 2020, poz. 1820) poprzez dokonanie jego błędnej
wykładni polegającej na przyjęciu, iż bieg terminu przedawnienia mógł się rozpocząć wobec
wnioskoda wczyń uprawnionych do żądania odszkodowania i zadośćuczynienia, pomimo że nie
zostały one zawiadomione w sposób określony przepisami kodeksu postępowania karnego o treści
prawomocnego orzeczenia stanowiącego podstawę do dochodzenia takiego roszczenia od Sk arbu
Państwa – co skutkowało błędnym uznaniem, iż w niniejszej sprawie doszło do przedawnienia
roszczenia.
2
W pierwszej kolejności należy zważyć, że konstrukcja zarzutu sprawia, że jest on skierowany
do Sądu I instancji. Sąd Odwoławczy nie mógł naruszyć przywołanego przepisu prawa materialnego,
bowiem go nie stosował. W istocie jedynie w przypadku orzeczeń reformatoryjnych może dojść do