Treść orzeczenia
Sygn. akt II KO 106/21 POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 grudnia 2021 r.
SSN Jarosław Matras
w sprawie S. M.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 545 § 3 k.p.k.
w dniu 14 grudnia 2021 r.
wniosku skazanego
w przedmiocie wznowienia postępowania
prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II AKa (…)
zmieniającego w części wyrok Sądu Okręgowego w Ł .
z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt XVIII K (…)
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec
jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II AKa (…) zmienił
wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt XVIII K (…) w ten sposób, że w pkt I.
6 wyroku jako podstawę skazania oskarżonego i wymierzonej mu kary przyjął art. 263 § 2 k. k., w
pozostałej części wyrok ten utrzymał w mocy.
W dniu 29 września 2021 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego o wyznaczenie
mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania i zwolnienie go od
uiszczenia opłaty. W piśmie tym skazany wskazał, że został skazany za przestępstwa, których nie
popełnił, a ponadto lekarze psychiatrzy stanowczą wykluczają tzw. „ błąd diagnostyczny”, twierdząc,
że skazany jest osobą chorą psychicznie i powinien być leczony, a nie ukarany. Z pisma skazanego
2
wynika też, że biegli sporządzający opinię na polecenie sędziego rozpoznającego sprawę nie badali
skazanego.
W dalszej części pisma skazany podniósł, że w sprawie tej nie przesłuchano kluczowych świadków,
którzy twierdzili, że jest on „ bardzo poważnie chory psychicznie”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.