Treść orzeczenia
Sygn. akt II KO 110/21 POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Siwek
Dnia 2 lutego 2022 r.
w sprawie J. S. D.
skazanego z art. 156 § 3 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 lutego 2022 r.,
wniosku skazanego
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 27 grudnia 2013 r., sygn. akt II AKa […] ,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł .
z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt XVIII K […]
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił
odmówić przyjęcia wniosku J . S. D. wobec jego oczywistej
bezzasadności.
UZASADNIENIE
J. S. D. złożył do Sądu Najwyższego osobisty wniosek o wznowienie w jego
sprawie postępowania zakończonego prawomocnymi wskazanymi wyżej wyrokami,
którymi skazano go na karę łączną 7 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Z treści
wniosku wynika, iż skazany domaga się wznowienia dlatego, że nie zgadza się
z odmową zaliczenia mu na poczet orzeczonej kary okresu tymczasowego
aresztowania od 21 czerwca 2011 r. do dnia 21 czerwca 2013 r. Skazany
powołał się na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 10 czerwca 2008 r.,
2
sygn. akt SK 17/07, co jego zdaniem wypełnia przesłankę wznowienia określoną
w art. 540 § 2 k.p.k..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek J. S. D. jest oczywiście bezzasadny, co obligowało do odmowy jego
przyjęcia. Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k., sąd odmawia przyjęcia wniosku
niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 (adwokata, radcę prawnego, radcę
Prokuratorii Generalnej RP) bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych,
jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które
były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego
oczywista bezzasadność. Z treści tego przepisu wynika więc obowiązek sądu
rozstrzygającego w przedmiocie wznowienia, przeprowadzenia wstępnej kontroli