Treść orzeczenia
II KO 121/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 27 marca 2025 r.
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie M. M. (poprzednio Z. B. )
skazanego z art. 148 § 2 pkt 2, 3 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 27 marca 2025 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II
AKa 367/12, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18
kwietnia 2012 r., sygn. akt VIII K 342/08
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił:
odmówić przyjęcia wniosku skazanego M. M. o wznowienie
postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
W dniu 16 września 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła korespondencja
skazanego M. M. (poprzednio Z. B. ), w której po raz kolejny domagał się on
wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II AKa 367/12,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2012 r.,
sygn. akt VIII K 342/08. W treści swego pisma skazany zakwestionował dokonaną
II KO 121/24
2
na merytorycznym etapie postępowania ocenę materiału dowodowego oraz
wskazał na wystąpienie bezwzględnych przyczyn odwoławczych.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Wniosek skazanego jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3
k.p.k.
Powyższy przepis nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli
wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu
nieprofesjonalnego pod kątem tego czy nie jest on oczywiście bezzasadny.
Kontrola ta ma charakter quasi formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do
merytorycznego rozpoznania wniosku, ani też do badania jego zasadności pod
kątem ewentualnych podstaw wznowienia, ale do wstępnego przeanalizowania
jego treści w celu ustalenia możliwości skutecznego złożenia tego pisma. Wniosek,
który jest bezzasadny w stopniu oczywistym, musi spotkać się z odmową przyjęcia