Treść orzeczenia
Sygn. akt II KO 122/21
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 stycznia 2022 r.
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie z zażalenia L. M.
na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ł .
z dnia 14 lipca 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 stycznia 2022 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Ł . zawartego w postanowieniu
z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt III Kp […]
o przekazanie sprawy do r ozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Wystąpienie Sądu Rejonowego w Ł . nie zasługiwało na uwzględnienie.
Jak wielokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego,
jakiekolwiek odstępstwa od chronionej konstytucyjnie zasady właściwości
miejscowej sądu należą do wyjątków, a sam przepis art. 37 k.p.k. nie może być
interpretowany rozszerzająco. Dotyczy to zwłaszcza podstawowej przesłanki jego
zastosowania, jaką jest pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, które determinuje
przeniesienie sprawy, gdy cały sąd jest niewłaściwy do orzekania, a także wtedy,
gdy zachodzą uzasadnione obawy o bezstronność sądu właściwego – ponownie
rozumianego ja ko ogół orzekających w tym sądzie (a nie wyłącznie w jego wydziale
karnym) sędziów (asesorów). Badanie określenia nieostrego, tj. zagrożenia dla
2
dobra wymiaru sprawiedliwości, następuje ad casum i co do zasady nie może
opierać się na ocenach o charakterze automatycznym, a więc nieuwzględniających
znaczenia danego układu procesowego dla dobra chronionego m.in. poprzez art.
37 k.p.k.
Konkretyzując powyższe spostrzeżenia w płaszczyźnie argumentacji
zawartej w wystąpieniu należało stwierdzić, że nie należą do rzadkości przypadki
kierowania przez osoby najczęściej niepogodzone z treścią rozstrzygnięć organów
państwowych (sądów, prokuratury, organów ścigania) zawiadomień o podejrzeniu
popełnienia przestępstwa przez sędziów, prokuratorów, czy funkcjonariuszy tych
o rganów, czy ich zwierzchników służbowych. Nierzadko również sąd, zobligowany