Treść orzeczenia
II KO 128/24
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 października 2024 r.
SSN Marek Motuk
W odpowiedzi na pismo skazanego M.M. (dawniej: Z.B.) z dnia 4
marca 2024 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 20 września 2024
r.), zawierające sygnalizację wznowienia z urzędu postępowania
zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z
dnia 26 października 2023 r., sygn. akt VIII AKz 65/23, utrzymującym
w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 31
lipca 2023 r., sygn. akt VIII K 56/23 – stwierdzam brak podstaw do
wznowienia postępowania z urzędu.
Wznowienie postępowania z powodu uchybień, o których mowa w art. 439 §
1 k.p.k., możliwe jest wyłącznie z urzędu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia
24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 5, poz. 48). Z tych względów strona
– nie dysponując w tym zakresie własnym wnioskiem o wznowienie postępowania –
może, w oparciu o treść art. 9 § 2 k.p.k., zasygnalizować organowi procesowemu
potrzebę podjęcia czynności z urzędu.
W piśmie z dnia 4 marca 2024 r. skazany podniósł, że Sąd Apelacyjny
w Warszawie odmówił mu „udziału w rozprawie” w przedmiocie wydania wyroku
łącznego, a tym samym naruszył art. 77 Konstytucji RP poprzez pozbawienia go
II KO 128/24
2
prawa do sądu. Jednocześnie skazany – w kontekście tej okoliczności – wniósł o
wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie
postępowania.
Analiza wystąpienia M .M. wskazuje, że domaga się on wznowienia
postępowania z powodu rozstrzygnięcia jego sprawy, tj. rozpoznania zażalenia na
postanowienie o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego
– bez uczestnictwa skazanego w posiedzeniu sądu odwoławczego. Tak
motywowane pismo – na gruncie instytucji wznowienia – należało potraktować jako
sygnalizację zaistnienia uchybienia przewidzianego w art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k., tj.
rozpoznania sprawy podczas nieobecności oskarżonego (skazanego), którego