Treść orzeczenia
II KO 129/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 października 2024 r.
SSN Adam Roch
w sprawie W. S.
skazanego z art. 258 § 1 k.k. i inne
w Izbie Karnej
po rozpoznaniu w dniu 16 października 2024 r.
na posiedzeniu bez udziału stron
sprawy w przedmiocie wniosku obrońcy sygnalizującego potrzebę wznowienia
postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Lublinie z dnia 31 października 2023 roku, sygn. akt II AKa 79/22, zmieniającym
wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 lipca 2021 roku, sygn. akt IV K
257/17
na podstawie art. 542 § 4 k.p.k. oraz art. 639 k.p.k.
postanowił:
stwierdzić niedopuszczalność wznowienia postępowania z urzędu i
pismo obrońcy stanowiące sygnalizację potrzeby wznowienia
postępowania z urzędu pozostawić bez rozpoznania.
Pismem z dnia 13 września 2024 roku obrońc a W. S. zwrócił się do Sądu
Najwyższego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 31 października 2023 roku, sygn. akt II AKa
79/22, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 lipca 2021 roku,
sygn. akt I V K 257/17. Argumentem przemawiającym za wznowieniem
II KO 129/24
2
postępowania skargowego było, zdaniem obrońcy, zaistnienie bezwzględnej
przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
W realiach procesowych niniejszej sprawy rozstrzyganie w kwestii
wznowienia postępowania z przyczyn sygnalizowanych przez obrońcę skazanego
jest niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 542 § 4 k.p.k. wznowienie
postępowania nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w § 3 tego przepisu, tj.
z powodu uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze wymienione
w art. 439 § 1 k.p.k. jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji – a
na nie właśnie powołuje się skazany.
Na wstępie zaznaczyć trzeba, że zarówno w orzecznictwie, jak i