Treść orzeczenia
II KO 137/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
Dnia 27 maja 2025 r.
w sprawie R. B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 maja 2025 r. kwestii
wyłączenia sędziego Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie II KO 137/24,
p o s t a n o w i ł :
wyłączyć sędziego Stanisława Stankiewicza od udziału w
sprawie Sądu Najwyższego o sygn. akt II KO 137/24.
UZASADNIENIE
SSN Andrzej Stępka, sędzia sprawozdawca w sprawie sygnalizacji potrzeby
wznowienia z urzędu postępowania odwoławczego, zarejestrowanej w Sądzie
Najwyższym pod sygnaturą II KO 137/24, złozył wniosek o wyłączenie
wyznaczonego do składu sędziego Stanisława Stankiewicza, od udziału w
rozpoznaniu tej sygnalizacji, z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do jego
bezstronności, a które to wątpliwości łączą się z ryzykiem uznania w przyszłości, że
w sprawie wystąpiło uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej w
postaci nienależytej obsady sądu. Wnioskodawca, wskazując na wadliwy tryb
powołania sędziego Stanisława Stankiewicza do orzekania w Sądzie Najwyższym,
powołał się na dotychczasowe orzecznictwo tegoż Sądu jak również Europejskiego
Trybunału Praw Człowieka oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
II KO 137/24
2
Należy stwierdzić, że spełnione są przesłanki wyłączenia sędziego
Stanisława Stankiewicza od rozpoznania sprawy.
W pierwszej kolejności należy wskazać, W uchwale trzech połączonych Izb
Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I -4110-1/2020) wskazano
wyraźnie, że „ nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd
sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa
ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy
o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw .” Sąd Najwyższy
argumentował w tym orzeczeniu, że „ powołanie do Sądu Najwyższego jest zawsze