Treść orzeczenia
II KO 143/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 stycznia 2025 r.
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie K. B. (B.)
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2025 r.
kwestii przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Warszawie z dnia 28 marca 2018 r., sygn. II AKa 40/18, utrzymującym w mocy
wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 września 2017 r., sygn. XII K
21/17,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił
odmówić przyjęcia wniosku z uwagi na jego oczywistą
bezzasadność.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego przekazano, zgodnie z właściwością rzeczową,
własny wniosek K. B. z dnia 28 lipca 2024 r., w którym skazany domaga się
wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2018 r., sygn. II AKa 40/18,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 września
2017 r., sygn. XII K 21/17 oraz wyznaczenie obrońcy z urzędu w postępowaniu
wznowieniowym.
We wniosku tym skazany podniósł, że w toku postępowania nie wyjawił
wymiarowi sprawiedliwości osób, które pomagały mu w popełnianiu przestępstw za
które został skazany i razem z nim czerpały z tych przestępstw korzyści. K. B.
podał, że swoich wyjaśnieniach złożonych w sprawie kłamał i nie mówił prawdy,
II KO 143/24
2
ponieważ bał się ludzi z którymi popełniał przestępstwa, oraz iż popełnił z tymi
ludźmi inne przestępstwo i bał się poniesienia odpowiedzialności karnej. Czynów w
niniejszej sprawie dokonywał sam, natomiast miejsca przestępstw ustalał wspólnie i
w porozumieniu z innymi osobami, które podwoziły go tam, i z którymi dzielił się
pieniędzmi zarobionymi z przestępstw. Okoliczność ta ma wynikać z
zarejestrowanych połączeń telefonicznych, których bilingi znajdują się w aktach
sprawy. W sprawie sprawdzono logowania jego telefonów komórkowych, ale nie