Treść orzeczenia
II KO 241/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 stycznia 2026 r.
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie G. J.
skazanej z art. 148 § 2 pkt 1 i 2 k.k. i in.,
po rozpoznaniu 12 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu w Izbie Karnej,
wniosku skazanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 9 czerwca 2021 r., sygn. akt II AKa
89/20, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z 2 grudnia 2019
r., sygn. akt IV K 332/18,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
odmówić przyjęcia
bezzasadności.
wniosku
wobec
jego
oczywistej
UZASADNIENIE
W dniu 25 listopada 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął adresowany do
Prokuratora Generalnego, przesłany za pośrednictwem Ministerstwa
Sprawiedliwości, Prokuratury Krajowej i Sądu Apelacyjnego w Lublinie wniosek G. J.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Lublinie z 9 czerwca 2021 r., sygn. akt II AKa 89/20, utrzymującym
w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z 2 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K
332/18.
II KO 241/25
2
W piśmie tym skazana zanegowała swoje sprawstwo przypisanego jej czynu
i przedstawiła inną wersję zdarzenia, podkreślając uchybienia, do których doszlo
zarówno na etapie śledztwa, jak i w toku postępowania sądowego. Ponadto
podniosła, że prawomocny wyrok został wydany przez sędziów, będących
„stronnikami PiS, popierającymi Z. Z . .”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Unormowanie wynikające z treści art. 545 § 3 k.p.k. określa możliwość
odmowy przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 art. 545
k.p.k. (obrońca lub pełnomocnik) bez wzywania do usunięcia jego braków
formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność.
W judykaturze prezentowany jest pogląd, że uznanie wniosku o wznowienie
za oczywiście bezzasadny jest zatem dopuszczalne, gdy w sposób oczywisty,