Treść orzeczenia
II KO 4/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
Dnia 21 marca 2025 r.
W związku z pismem A .B. z dnia 10 stycznia 2025 r. (wpływ do Sądu Najwyższego
w dniu 15 stycznia 2025 r.) określonym przez autora jako wniosek o wznowienie, na
podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt II
AKa 394/19, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia
19 czerwca 2019 r., sygn. akt V K 1/14, a więc zawierającym sygnalizację (art. 9 §
2 k.p.k.) wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej
nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy z
urzędu postępowania o wznowienie postępowania w powołanej
wyżej sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Warszawie (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do podjęcia przez Sąd
Najwyższy czynności skutkujących wznowieniem z urzędu postępowania
zakończonego powołanym na wstępie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie.
Z pisma skazanego A.B. wniesionego do Sądu Najwyższego wynika, że
bezwzględnej przyczyny odwoławczej w toku postępowania przed Sądem drugiej
instancji, upatruje on w fakcie udziału w składzie orzekającym tego Sądu sędziego
X. Y. delegowanej z Sądu Okręgowego do Sądu Apelacyjnego.
II KO 4/25
2
Dokonana analiza akt wskazanej wyżej sprawy pod kątem sygnalizowanego
uchybienia mającego postać bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art.
439 § 1 pkt 2 k.p.k., wystąpienia takiego uchybienia nie potwierdziła.
Skazany w swoim „wniosku” odwołuje się do się do orzecznictwa Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) i Europejskiego Trybunału Praw
Człowieka w Strasburgu (ETPCz) bliżej tego orzecznictwa nie precyzując. Można
jedynie domniemywać, że chodzi o te judykaty, w których w szczególności ETPCz
rozstrzygnął o braku spełnienia przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w
trybie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej