Treść orzeczenia
II KO 46/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 kwietnia 2025 r.
SSN Zbigniew Puszkarski
w sprawie z zażalenia skazanego R. B.
na postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa -Praga w Warszawie z dnia 20
sierpnia 2024 r., sygn. akt VIII Kow 1088/24,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 30 kwietnia 2025 r.
wniosku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając jednoosobowo w składzie: SSA
M.L., postanowieniem z dnia 14 marca 2025 r., sygn. akt II AKzw 575/24, na
podstawie art. 37 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. wystąpił do Sądu Najwyższego
z inicjatywą przekazania sprawy z zażalenia skazanego R. B. na postanowienie
Sądu Okręgowego Warszawa -Praga w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2024 r., sygn.
II KO 46/25
2
akt VIII Kow 1088/24, w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wykonanie kary
pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, innemu sądowi
równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Część motywacyjna
postanowienia jest obszerna, w jego ramach wskazano m.in. (cytaty z
uzasadnienia), że:
1. stosując instytucję określoną w art. 37 § 1 k.p.k. „w ten sposób tylko, z
woli ustawodawcy, skonkretyzowanej przez Sąd Najwyższy, zapobiegać można
takim sytuacjom procesowym, że wykonywanie czynności orzeczniczych w Sądzie
właściwym według przepisów ogólnych, godziłoby w szeroko pojętą prawidłowość
rozpoznania sprawy, w oczywisty sposób wpływając negatywnie właśnie na dobro
wymiaru sprawiedliwości”;
2. „w zakresie pojęcia dobra wymiaru sprawiedliwości mieści się
konieczność rozpoznania sprawy przed taki Sąd, którego komponent osobowy
został wskazany zgodnie z obowiązującym prawem, a nie w sposób arbitralny.
Innymi słowy, dla dobra wymiaru sprawiedliwości konieczne jest, żeby sprawy
przydzielać poszczególnym sędziom w sposób rzeczywiście losowy a nie