Treść orzeczenia
II KO 92/26
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
Dnia 15 lipca 2026 r.
w sprawie A.K.
w przedmiocie sygnalizacji skazanego o konieczności wznowienie z urzędu
postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. II AKa 74/23
zmieniając ym wyrok Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 7 lipca 2022 r., sygn. II
K 45/20,
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. a contrario
stwierdzam brak podstaw do wznowienia z urzędu
postępowania sądowego zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023
r., sygn. II AKa 74/23.
UZASADNIENIE
Skazany wystąpił do Sądu Najwyższego z sygnalizacją konieczności
wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. II AKa
74/23.
Jako bezwzględną przyczynę odwoławczą skutkującą konieczność
wznowienia postępowania sądowego z urzędu, wskazał fakt niedopuszczenia
dowodu z opinii psychologiczno – psychiatrycznej w sprawie, w której skazano go
za ciężkie przestępstwa, w tym popełnione na tle seksualnym zagrożone surową
II KO 92/26
2
karą pozbawienia wolności, choć w przeszłości dowód z opinii psychiatrycznej był
dopuszczony w jego sprawie o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Sygnalizacja skazanego nie jest zasadna.
Odczytując wprost tę sygnalizację podnieść należało, że jest ona niezasadna
z tej przyczyny, że sam fakt niepoddania oskarżonego badaniu przez lekarzy