Treść orzeczenia
II KO 96/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 września 2024 r.
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie J. G. ,
oskarżonego o przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 18 września 2024 r.,
wniosku Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie
z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 576/24,
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości,
na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario ,
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie postanowieniem z
dnia 26 czerwca 2024 r. zwrócił się o przekazanie sprawy o sygn. akt II K 576/24
innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Uzasadniając swoje wystąpienie wskazał, że sprawa dotyczy przestępstw, które
miały zostać popełnione na szkodę Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla
Warszawy- Śródmieścia w Warszawie. W przekonaniu Sądu rozpoznanie sprawy
przez jednego z jego sędziów mogłoby się spotkać z zarzutem braku bezstronności
II KO 96/24
2
z uwagi na powiązania służbowe z jednostką, która miała zostać pokrzywdzona w
wyniku działań oskarżonego.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Inicjatywa Sądu Rejonowego nie zasługuje na uwzględnienie.
W judykaturze wyrażono pogląd, zgodnie z którym: „wydaje się racjonalną
zasadą przyjmowanie w orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach
rozpoznawanych w trybie art. 37 k.p.k., że jeżeli stroną procesu jest sędzia,
pracownik sądu lub inna osoba, która ma ciągły bliski zawodowy, a także o sobisty