Treść orzeczenia
II KS 50/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 listopada 2025 r.
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie J.W.
oskarżonego z art. 200a § 2 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2025 r.,
skargi obrońcy oskarżonego w trybie art. 539a k.p.k.,
na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13
czerwca 2025 r., sygn. akt X Ka 373/25, uchylającego wyrok Sądu Rejonowego dla
m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt V K 11/24,
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić skargę;
2. obciążyć oskarżonego kosztami postępowania sądowego
przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie, wyrokiem z dnia 6 grudnia
2024 r., (sygn. akt V K 11/24), uniewinnił oskarżonego J.W. od zarzucanego mu
czynu. Od tego orzeczenia wniesiono apelację, w wyniku której Sąd Okręgowy w
Warszawie, wyrokiem z dnia 13 czerwca 2025 r. (sygn. akt X Ka
373/25), uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania
Sądowi Rejonowemu dla m. st. Warszawy w Warszawie.
Od tego wyroku Sądu odwoławczego obrońca oskarżonego wniósł skargę na
podstawie art. 539a § 3 k.p.k. Zaskarżonemu orzeczeniu obrońca
II KS 50/25
2
zarzucił naruszenie prawa procesowego, tj. art. 437 § 2 k.p.k., w związku z art. 454
k.p.k. Zarzut ten polegał na uchyleniu wyroku Sądu I instancji i przekazaniu sprawy
do ponownego rozpoznania pomimo braku zaistnienia przesłanek określonych w art.
454 k.p.k., a w szczególności braku podstaw prawnych do wydania orzeczenia
kasatoryjnego z powodu reguły ne peius wyrażonej w art. 454 § 1 k.p.k., skoro Sąd
odwoławczy nie dokonał pełnej oceny całokształtu materiału dowodowego i nie
wykazał, iż zachodziły podstawy do wydania wyroku skazującego oskarżonego,
wyrażając jedynie przekonanie o możliwości wydania takiego rozstrzygnięcia.