Treść orzeczenia
II KZ 15/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 7 marca 2023 r.
SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący)
SSN Adam Roch
SSN Igor Zgoliński (sprawozdawca)
Protokolant Anna Janczak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie delegowanej do
Prokuratury Krajowej Anety Orzechowskiej
na posiedzeniu w Izbie Karnej
po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2023 r.
sprawy B. P. ,
oskarżonej o czyny z art. 286 § 1 k.k. i in.
z powodu zażalenia wniesionego przez obrońcę oskarżonej
na postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 79/22,
o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 426 § 2 k .p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.
postanowił
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Najwyższy, uchylając na rozprawie
kasacyjnej wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 1 września 2021 r., sygn. II
AKa 69/21, utrzymujący w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 16 lipca
2020 r., sygn. IV K 378/12, zastosował wobec oskarżonej B . P. tymczasowe
aresztowanie na okres 3 miesięcy, tj. od dnia 8 lutego 2023 r., godz. 12.30 do dnia
9 maja 2023 r., godz. 12.30, przyjmując istnienie podstawy dowodowej stosowania
II KZ 15/23
2
środków zapobiegawczych (art. 249 § 1 k.p.k.), jak również podstaw stosowan ia
tego środka określonych w art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.k.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła obrońca oskarżonej,
zarzucając:
1. naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść orzeczenia, tj.
art. 257 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, że łagodniejszy środek zapobiegawczy
byłby niewystarczający dla prawidłowego zabezpieczenia postępowania,
2. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia
polegający na błędnym uznaniu, że istnieje realne domniemanie, że