Treść orzeczenia
Sygn. akt II PSK 331/21
POSTANOWIENIE
Dnia 13 września 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maciej Pacuda
w sprawie z powództwa D. L.
przeciwko L. Spółce z o.o. w W.
o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych i zadośćuczynienie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 września 2022 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt III APa 9/20,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 2025 (dwa tysiące dwadzieścia pięć) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r. oddalił apelację wniesioną przez powoda D. L. od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 5 lutego 2020 r., którym oddalono powództwo w sprawie przeciwko L. Spółce z o.o. w W. o zapłatę wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych w latach 2013-2016 oraz zadośćuczynienie w kwocie 60.000 zł.
Powód D. L. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lutego 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, to jest: art. 94 pkt 2, 4, 5 i 9a k.p. w związku z art. 149 k.p., art. 128 k.p., art. 129 k.p. oraz art. 151 § 1, 3 i 4 k.p., a także naruszenie przepisów postępowania, to jest: art. 382 k.p.c. i art. 322 k.p.c.