Treść orzeczenia
II PSK 62/24
POSTANOWIENIE
Dnia 15 października 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z powództwa P. S.
przeciwko Uniwersytetowi w T.
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 października 2024 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu
z dnia 18 grudnia 2023 r., sygn. akt IV Pa 33/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych wraz z odsetkami z art. 98 § 1 1 Kodeksu postępowania cywilnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Toruniu wyrokiem z dnia 18 grudnia 2023 r., rozpoznając apelację pozwanego Uniwersytetu w T. wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 12 maja 2023 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddalił powództwo P. S. o zapłatę odszkodowania tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę.
W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej powód, zaskarżając wyrok Sądu drugiej instancji w całości, w podstawach skargi podniósł zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 45 § 1 i 2 k.p. w zw. z art. 30 § 4 k.p. przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że dokonane przez pozwanego wypowiedzenie stosunku pracy jest uzasadnione, bez należytego rozważenia, że przyczyny rozwiązania stosunku pracy, które sąd uznał za zasadne odległe były czasowo od dokonania wypowiedzenia o blisko 8 miesięcy oraz były przyczynami o zdecydowanie mniejszym ciężarze gatunkowym niż przyczyna, która sąd uznał za nieuzasadnioną i która „nastąpiła” bezpośrednio przed dokonaniem wypowiedzenia i była decydująca dla motywacji pracodawcy w dokonaniu wypowiedzenia.