Treść orzeczenia
II PSK 92/24
POSTANOWIENIE
Dnia 3 grudnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bohdan Bieniek
w sprawie z powództwa W. O.
przeciwko Okręgowej Spółdzielni w G.
o wynagrodzenie za pracę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 3 grudnia 2024 r.,
skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt XIV Pa 37/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
r.g.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrokiem z dnia 14 marca 2024 r., oddalił apelację Okręgowej Spółdzielni w G. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie z dnia 21 grudnia 2022 r., zasądzającego od pozwanej Okręgowej Spółdzielni w G. na rzecz powoda W. O. określone kwoty wraz z odsetkami ustawowymi za wskazane okresy tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz określone kwoty wraz z odsetkami ustawowymi za wskazane okresy z tytułu zaległego wynagrodzenia, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
W sprawie ustalono, że W. O. był zatrudniony w Okręgowej Spółdzielni w G. na podstawie umowy o pracę na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy. Wynagrodzenie powoda określone w umowie obejmowało trzy składniki: ryczałt miesięczny, ryczał za przejechane trasy oraz premię uznaniową.
U pracodawcy obowiązywał Regulamin wynagradzania, którego § 6 stanowił, że wynagrodzenia zasadnicze wszystkich pracowników ustalane są indywidualnie w umowach o pracę, a w § 20 Regulaminu zawarta została regulacja dotycząca wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, stanowiąca kopię art. 151 1 k.p.