Treść orzeczenia
II PSKP 39/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Romuald Dalewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Agnieszka Żywicka
SSN Renata Żywicka
w sprawie z powództwa J. J.
przeciwko M. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą A. z siedzibą w N.
o ustalenie stosunku pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 marca 2024 r.,
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt IV Pa 11/20,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Zielonej Górze do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Nowej Soli wyrokiem z 7 marca 2018 r. (sygn. IV P 453/13) ustalił, że powód J. J. jako pracownik pozostawał w stosunku pracy z pozwanym M. W. - jako pracodawcą w okresie od 1 grudnia 2004 r., do 30 lipca 2011 r., w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem w kwocie 2000 zł, netto miesięcznie, nakazał pozwanemu uiścić na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Nowej Soli kwotę 1200 zł, tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej i zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 77 zł, tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sąd pierwszej instancji ustalił, że powód w okresie od 1 grudnia 2004 r. do 30 lipca 2011 r. wykonywał na rzecz pozwanego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A. w N. pracę. Jednocześnie w okresie objętym żądaniem pozwu nie był zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w G.. Powód wykonywał na rzecz pozwanego równego rodzaju prace ogólnobudowlane, remontowe, jak również różne inne czynności bezpośrednio zlecone przez pozwanego. Pracę wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy od poniedziałku do piątku. Wykonywał również pracę w soboty. Za wykonana pracę powód otrzymywał wynagrodzenie.