Treść orzeczenia
II PZ 13/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 5 czerwca 2024 r.
SSN Maciej Pacuda (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Rączka
SSN Romualda Spyt
w sprawie z powództwa M. K.
przeciwko M. D.
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 5 czerwca 2024 r.,
zażalenia powódki na wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 5 października 2023 r., sygn. akt VII Pa 41/23,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Powódka M . K. wniosła o zasądzenie od pozwanego M . D. , prowadzącego
działalność gospodarczą pod firmą „N . ” w G . , kwoty 21.241,95 zł wraz z
ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty
tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę.
Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w Gdyni wyrokiem z dnia 23 grudnia 2022 r.
oddalił powództwo, odstąpił od obciążania powódki kosztami proc esu poniesionymi
przez pozwanego oraz nieuiszczone koszty sądowe przejął na rachunek Skarbu
Państwa.
II PZ 13/23
2
Sąd Rejonowy stwierdził, że oddalił żądanie pozwu w całości, jednakże nie
rozstrzygał, czy zakwestionowane przez powódkę wypowiedzenie było zgodne z
prawe m, stojąc na stanowisku, że umowa o pracę nosiła cechy umowy pozornej, a
stosunek prawny istniejący między stronami nie wykazywał cech zatrudnienia
pracowniczego w rozumieniu art. 22 § 1 k.p. W ocenie tego Sądu, powódka była
równorzędnym partnerem biznesowym pozwanego, a nie podległym mu
pracownikiem. Działalność gospodarcza, w ramach której zatrudniono powódkę,
formalnie przypisana do pozwanego, w rzeczywistości była wspólnym
przedsięwzięciem stron. Wszystkie najważniejsze decyzje były podejmowane
wspólnie. W ramach tej działalności strony dzieliły się zyskami i ponosiły ryzyko z
nią związane. Powódka zainwestowała w to przedsięwzięcie swój czas, swoją
specjalistyczną wiedzę oraz znaczne środki finansowe - w wymiarze absolutnie
nieprzystającym do zawartej umowy o pracę oraz w formule zupełnie obcej dla